Toneel

Geldwolven en spaarvarkens

Blingbling, doekoes, pegels, poen en pecunia… Geld, geld en nog eens geld. Iedereen krijgt ermee te maken, maar hoe denken kinderen die opgroeien in de achterstandswijken van Amsterdam-Oost over geld? Wanneer voel je je rijk? En maakt het nou niet gelukkig, of stiekem toch een beetje? In november 2015 speelden acht kinderen uit Amsterdam-Oost, samen […]

Lees meer ...

DIALOGEN in relaties

Dialogen van een nieuwe lichting (toneel)schrijvers, net afgestudeerd aan de opleiding Writing for Performance van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Auteurs: Sarah Blok, Omar Breeveld, Leon Brill, Shana Croonen, Marron Das, Ellen Dorrestein, Glenn Markesteijn, Yvo Nafzger, Eva de Wit en Hester Zijlstra.

Lees meer ...

Hou van mij

Hou van mij gaat over een schijnbaar gelukkig gezinnetje, bestaande uit een dominante moeder, een wel erg toegeeflijke vader en Richard, hun twaalfjarige zoon, met zijn morbide fascinatie voor scharen. Spelletjesmiddag vormt het lichtpuntje van de week voor moeder Sandra die de wereld met al zijn mensen haat en benijdt. Het mag haar zoon aan niets ontbreken, […]

Lees meer ...

Kaatjes kwaaie monoloog

“Hé JIJ! Met je kale kop! Jij hebt mijn kittekat overreden. Jawel! Jawel! Laat iedereen het horen! De buurman heeft Oskar mijn kittekat overreden! Je keek niet uit je kijkers. Nee hè? Nee! Kan je wel? Beetje kleine kittekatten pesten? Jij leek zo’n lieve buurman, maar jij hebt op krijtjes gekauwd.”

Lees meer ...

Piepje

“Een geheim… Pfoe ehm… Even denken hoor. Een geheim een geheim… Iets wat echt, echt, echt niemand weet? Zoiets heb ik niet. Denk ik. Er is wel zo’n gewoonte dingetje… Nee dat is te klein. Jij bedoelt iets groots. Bedoel je iets groots? Ik moet toch wel iets groots hebben. Groots… Iets…”

Lees meer ...

Sprits

Twee mannen, allebei rond de veertig, zitten op een oud vervallen bankje met uitzicht op een vallei. Achter hen is dik struikgewas. Man 1: Nog een sprits? […]

Lees meer ...

Wat is nog hier in het donker?

Na een apocalyps hebben de laatst levende mensen zich teruggetrokken in een doolhof van gangen zo groot als West-Europa. Ze zijn al zo lang ondergronds dat ze de weg naar boven niet meer kennen. De wereld waarin ze vroeger leefden, kunnen ze zich niet goed herinneren, maar ze hebben wel altijd het gevoel dat ze iets missen.

Lees meer ...