Mis met mij

carousel-518193_640Mis met mij is een klein psychologisch coming of age drama van 25 minuten over identiteit en ontluikende seksualiteit. De vijftienjarige Dylan is sociaal onhandig en vlucht in computerspelletjes. Tot er een nieuw meisje bij hem in de buurt komt te wonen. Dylan voelt zich aangetrokken tot de mysterieuze Tessa, die zomaar alles durft te doen waar ze zin in heeft en die tot zijn verbazing ook interesse heeft in hem.

Met haar impulsieve gedrag lokt Tessa altijd verkeerde aandacht uit van jongens. Alles wat ze wil is een grote broer om tegenaan te kruipen en mee te praten, maar Dylan wil meer dan praten. Eindelijk voelt hij ergens passie voor, maar als hij te ver gaat bij Tessa, dreigt alles mis te gaan.

Mis met mij gaat over volwassen zijn maar kind willen blijven, kind zijn maar volwassen willen worden en het grote verlangen naar vriendschap en veiligheid.

Geschreven voor de lessen scenarioschrijven van Don Duyns op de schrijfopleiding in Utrecht (HKU Theater).

1 april 2014

 

 

Mis met mij – openingsfragment

1. INT. COMPUTERWINKEL – DAG 

Een smalle, diepe en fel verlichte computerwinkel. Laptops en tablets staan uitgestald op langwerpige tafels. DYLAN, een knappe maar beetje slungelige jongen, 15 jaar, warrig haar, beweegt zich zo onopvallend mogelijk langs een rij laptops. Een paar verkopers loeren naar hem van een afstandje. Ze wrijven in hun handen en kraken hun kaken. Ze zijn helemaal klaar om hun verkoop skills in te zetten. Dylan probeert ze niet aan te kijken.

Dylan blijft stilstaan bij twee laptops waarvan hij grondig de specificaties leest. Hij blijft heen en weer kijken van het ene specificatiebordje naar het andere. Hij komt er niet uit en maakt aanstalten weer te vertrekken. Een VERKOPER staat plotseling voor hem.

VERKOPER:
Komt u er een beetje uit?

DYLAN:
Ja! Ja hoor. Dank u.
Ik kijk alleen.
Rond. Ik kijk rond.

VERKOPER:
Roept u als u vragen heeft?

Dylan knikt, blijft nog wat langer bij de twee laptops staan, kijkt steeds heen en weer tussen de twee specificatiebordjes, komt er niet uit. De verkoper hangt nog altijd bij hem rond. Het BELLETJE van de deur rinkelt en TESSA, 16 jaar, en haar moeder YVON stappen de winkel binnen. Tessa heeft kort haar en draagt alternatieve, beetje willekeurig bij elkaar gezochte kleding, net iets te bloot. Desondanks ziet ze er leuk uit. Ze kijkt naar Dylan, die haar priemende blik met weinig succes probeert te ontwijken.

VERKOPER:
Mooie dingetjes hè? Ze zijn praktisch hetzelfde die twee. Klein verschil in de processor. Waar twijfelt u over?

De verkoper staat weer naast Dylan en kijkt hem oprecht vriendelijk aan.

DYLAN:
Ik ben geen dief ofzo.

Tessa moet hard lachen. Yvon staat met een andere verkoper over een desktop computer te praten en schenkt geen aandacht aan haar.

VERKOPER:
Ik wil alleen helpen.

Dylan kijkt de verkoper aan maar zegt niets. De verkoper loopt uiteindelijk maar weg, voegt zich bij andere verkopers en overlegt stilletjes met hen. Af en toe wijzen ze naar Dylan.

Tessa gromt naar Dylan. Dylan schrikt.

Yvon rekent de computer af. Ze geeft Tessa een kus op haar wang terwijl ze haar de zware plastic tas met de computer overhandigt. Tessa pakt de tas en ze lopen naar de uitgang. Dylan kijkt hen na. Vlak voor de uitgang draait Tessa zich naar hem om, tilt haar arm met de tas omhoog en laat de computer op de grond vallen. Geluid van BREKEND PLASTIC en LOSSCHIETENDE ONDERDEELTJES.

YVON:
Jezus Tessa!

Tessa staat stil en kijkt naar Dylan terwijl YVON samen met een verkoper de doos uitpakt om te kijken wat de schade is. Niemand weet goed wat te doen. Dylan wenkt de verkoper waar hij eerder mee gesproken heeft en wijst hem de laptop die hij wil hebben.

DYLAN:
Die maar.

De verkoper haalt een nieuwe doos onder de tafel vandaan.

2. INT. COMPUTERWINKEL – DAG

Als Dylan de winkel verlaat glimlacht Tessa heel vriendelijk naar hem. Hij weet niet hoe hij zijn gezicht moet houden. Tessa blijft glimlachen en uiteindelijk lacht hij maar vriendelijk terug. Hij rent zowat de winkel uit.

3. EXT. BUSHALTE – DAG

DYLAN zit buiten op een bankje bij de bushalte met de nieuw gekochte laptop op zijn schoot. Aan de overkant van de busbaan is een parkeerplaats. Dylans aandacht wordt getrokken door Tessa en Yvon die bij hun auto flink staan te ruziën. Hij vangt flarden op van wat er gezegd wordt.

TESSA:
… altijd lekker je schuldgevoel bij mij afkopen … tief op! …

YVON:
… klein beetje dankbaarheid … werk me de hele week kapot …

Ze stappen de auto in, rijden een paar meter en komen dan schokkend weer tot stilstand. Tessa stapt de auto uit. Ze pakt nog snel de tas met de computer. Er wordt van binnen in de auto door Yvon aan de tas getrokken. Tessa wint. Yvon doet de portier van binnenuit snel dicht en rijdt weg.

TESSA:
Tyfus hoer!!!

Tessa ziet Dylan zitten. Ze loopt recht op hem af. Dylan kijkt gauw een andere kant op en houdt zijn gezicht zo neutraal mogelijk. Als Tessa voor hem staat:

TESSA:
Wat zat jij te kijken?

DYLAN:
Ik keek niet.

TESSA:
Ik zag dat je zat te kijken.

DYLAN:
Sorry.

Tessa loopt onrustig wat heen en weer.

DYLAN:
Jij keek ook de hele tijd naar mij. Net.

Tessa staat een paar tellen stil en laat deze opmerking op zich inwerken. Dan gaat ze naast Dylan zitten en gebaart naar zijn laptop.

TESSA:
Dus dat is ‘m geworden hè? Mag ik ‘s zien?
Dylan houdt zijn tas stevig vast.

TESSA:
Ik doe er niks mee hoor. Beloofd.

Tessa tuft tussen twee vingers door op de grond. Dylans greep om de tas ontspant een piepklein beetje.

TESSA
Nee laat maar, het kan me echt geen fuck interesseren.

Dylan kijkt naar zijn schoenen.

TESSA:
Hé, gaat het wel goed?

Als Tessa een arm om zijn schouder legt, staat hij heel snel op, laat bijna zijn laptop vallen, grijpt hem nog net op tijd vast, loopt snel een paar passen uit haar buurt, struikelt maar houdt zichzelf overeind, gaat in het bushokje zitten. Tessa rolt met haar ogen. Ze kijkt naar hem door het glas heen.

TESSA:
Heb jij misschien kleingeld?
Dylan negeert haar.

TESSA:
Voor de bus? Je krijgt het terug.

DYLAN:
Ik heb niet.

Tessa staat op en geeft een keiharde schop tegen de prullenbak. Hij valt uit elkaar en het afval verspreidt zich over de stoep. Ze gaat op de grond voor het bankje zitten en legt haar hoofd op haar knieën. Volgens het elektrische bord met aankomsttijden zou er precies nu een bus moeten komen, maar er komt niets. Na enkele seconden stopt er wel een bus aan de overkant. ESMEE, 9 jaar, stapt uit. Esmee is het zusje van Dylan. Dylan springt op en rent naar haar toe.

DYLAN:
Es!

P.o.v. Tessa: Esmee ziet Dylan en loopt hem vrolijk tegemoet.

DYLAN:
Wat doe je hier?

ESMEE:
Ik verveel me.

DYLAN:
Je mag van mama niet-

ESMEE:
Ik kom toch naar jou toe?

P.o.v. Tessa: Dylan wil Esmee aan haar hand meetrekken, maar Esmee blijft staan. Dylan begrijpt wat ze wil. Hij neemt haar op zijn rug en draaft de busbaan over, terug naar waar Tessa zit.

ESMEE:
Hinniken!

Dylan hinnikt. Esmee lacht tevreden.

Dylan zet Esmee op de grond en kijkt een beetje beschaamd naar Tessa, die nu met volle concentratie een mierennest tussen de stoeptegels aan het verstikken is met zand.