Net kinderen

Planten zijn net kinderen. Dat realiseer ik me sinds ik acht stekjes scheidde van een Aloë Vera moederplant, er één stierf waarvan de navelstreng duidelijk te vroeg was doorgesneden en de anderen, op een uitblinker na, maar blijven zeuren om water dat ze zonder wortels nog niet zelf kunnen opzuigen. Ik sta machteloos. Ze moeten zelf wortelen, en groeien.

Lees meer ...

In de toekomst

Deze column is geschreven voor de serie columns over kunst van Buitenkunst.

Begrijp me niet verkeerd. Het is interessant wat we allemaal bedenken. Het is leuk om een film te zien waarin auto’s kunnen vliegen, computers verliefd op je worden, robots niet meer van echte mensen zijn te onderscheiden, een menselijk brein kan worden geüpload in een supercomputer […]

Lees meer ...

De rij

Soms blijken mensen toch best lief. Zo zou je denken dat in de rij staan altijd wel wat ongeduld en wangedrag opwekt. Iemand slaakt een goed hoorbare zucht of stoot zogenaamd per ongeluk tegen zijn voorganger als die niet doorloopt terwijl dat al wel kan (om over voordringen nog maar te zwijgen). Maar toen ik […]

Lees meer ...

Waarom to-do-lijstjes zo fijn zijn

Ik zet graag dingen op een to-do-lijst. Afspraken en verplichtingen natuurlijk, maar vooral andere dingen. Ik wil een bepaald boek nog lezen. Er komt iets op tv wat ik wil zien. Ik moet m’n bureau opruimen, iemand terugmailen en de planten water geven. Ik wil die speciale koekjes opeten voor ze oud zijn […]

Lees meer ...

Het Aloë Vera avontuur

Ik heb een prachtig uit zijn voegen gegroeid Aloë Vera plantje in de vensterbank staan dat smeekt om verpot te worden. Hier heb ik nou eens echt zin in! Ik tel acht uitlopers die ik allemaal los wil snijden en op wil kweken. Aloe Vera’s zijn geweldig. Ze verzorgen je huid, ze zuiveren de lucht, ze versieren het huis […]

Lees meer ...

Elke Meeuw

Een tocht van drie uur op een hard houten bankje zonder rugleuning. Met geen andere bescherming tegen het opspattende water dan een loszittende open reling, een dunne blouse en fladderrokje en haar eigen blote huid. Het liefst zou Amber hier voor de rest van haar leven in het troebele water zitten staren. Zolang ze niet […]

Lees meer ...

Ze sterft en wordt onsterfelijk

Een narratologische analyse van Pan’s Labyrinth, een Spaans-mexicaanse film, geschreven en geregisseerd door Guillermo del Toro, over een meisje in het naoorlogse Spanje dat zichzelf opoffert om een onschuldige te redden. Realisme en fantasie smelten in deze film samen tot een magische werkelijkheid, waarin Ofelia niet voor niets is gestorven.

Lees meer ...

Your Mother Should Know

Deze column is geschreven voor de serie columns over kunst van Buitenkunst.

“Mijn moeder wil per se een documentaire over The Beatles met mij kijken en ik ben vastberaden er niks aan te vinden. Het is muziek uit een andere tijd […]”

Lees meer ...

De barsten in mijn schrijverstoren

In de zomer van 2016 kwam de bundel ‘Schaamte, vier korte stukken en een essay’ uit, met daarin van mij het essay ‘De barsten in mijn schrijverstoren’. Schaamte en zelfkritiek kunnen een schrijver verlammen of tot verkeerde keuzes aanzetten. Dit essay is een pleidooi voor het durven tonen van kwetsbaarheid in het schrijven.

Lees meer ...

Geldwolven en spaarvarkens

Blingbling, doekoes, pegels, poen en pecunia… Geld, geld en nog eens geld. Iedereen krijgt ermee te maken, maar hoe denken kinderen die opgroeien in de achterstandswijken van Amsterdam-Oost over geld? Wanneer voel je je rijk? En maakt het nou niet gelukkig, of stiekem toch een beetje? In november 2015 speelden acht kinderen uit Amsterdam-Oost, samen […]

Lees meer ...

DIALOGEN in relaties

Dialogen van een nieuwe lichting (toneel)schrijvers, net afgestudeerd aan de opleiding Writing for Performance van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Auteurs: Sarah Blok, Omar Breeveld, Leon Brill, Shana Croonen, Marron Das, Ellen Dorrestein, Glenn Markesteijn, Yvo Nafzger, Eva de Wit en Hester Zijlstra.

Lees meer ...